شعر

هر جا که نشستم قد و بالای تو دیدم

                                                   با هر که سخن گفتم لبهای تو دیدم

گفتم به خدا نیست به گلهای شکفته

                                               رنگی که در آن صورت زیبای تو دیدم

سرو برگ گل ندارم زچه رو روم به گلشن

                                                      که شنیده ام ز گلها همه بوی بیوفایی

خدا یا مرا ببخش به خاطر تمام درهایی که کوبیدم ...و خانه تو نبود .